Hulde aan de tussentijd

Voor wie wacht – of smacht – naar dat nieuwe begin, die doorbraak, die reis, die stap. Het komt, maar het nu heb je al.

We zijn een paar maanden in Nederland en laatst merkte ik op dat ik het naar vrienden en familie als ‘toch wel een beetje gek, zo’n tussenfase’ beschreef. Een tijd die het eind en straks weer een begin van avonturen aangeeft. Wel thuis – maar zonder ‘echt’ huis. We staan voornamelijk bij mijn ouders op de oprit geparkeerd. Vertrouwde omgeving, andere invulling.

De tussentijd zorgt dat de vermoeidheid er eens even uit komt. Zo tussen de pieken moet je soms dalen, opladen, bijtanken, onderhoud plegen. Al snel kriebelt het onderweg zijn weer, maar de tijd is nog niet rijp (onze camper nog niet ‘afgeklust’, de bankrekening nog niet voldoende aangevuld) en al snel vind ik ook weer vrede in het hier zijn. Ik stort me op grote schilderdoeken, zet de avonturen van een winter in Noorwegen om tot taferelen die voortleven aan de muur. Ergens in een kast op de overloop bij mijn ouders vind ik mijn oude acrylverf terug en ik vul schetsboekpagina’s met experimentele verftoetsen. We doen meerdere creatieve markten aan (!), ontmoeten nieuwe en oude vrienden en gaan op vrije dagen met ons huisje op wielen op pad. Maar toch merk ik dat ik aftel tot de volgende reis. Hoe zet je iets wat als wachten voelt, om tot avontuur?

Misschien zit het in het vieren, het vertellen van de verhalen. Het besef dat ook deze verhalen het papier waardig zijn. Ook dit is onderdeel van het grote reisverhaal, ook deze tussentijd heeft de potentie tot “weet je nog? Toen die zomer op de oprit van m’n ouders?”.

Het zijn misschien geen overlevingsverhalen vol bergen en beren, maar wel: de heide langzaam, wandeling voor wandeling, in bloei zien komen. Misschien zit het in het beseffen dat tussentijd, net als avonturentijd (of maaktijd of vrije tijd), óok tijd is. Onderdeel van een groter geheel. Dat je wortels verdiepen als je even stil staat.

Het zit in leven met aandacht. Een kunstwerk zien in de dansende vormen van zonnestralen door het bladerdak. Er kunnen zijn voor die vriendin. Te voet je omgeving verkennen. De vragen stellen die je al even voelt knagen. Dansen, neuriën, zingen – of woorden en lijnen op papier. Bedenken dat je nu, ja nú, je tas kunt volgooien en de trein (of camper 😊) naar zee kunt pakken. Het zit in vieze handen  en je hoofd schaterend in je nek. In die ontmoeting in de supermarkt, die je na drie dagen nog doet glimlachen. Dat er magie te vinden is in het alledaagse, kunst in de vertrouwde vormen van je dag tot dag.

Weten dát er weer een Groot Avontuur komt, zorgt dat ik ook het nu als avontuur kan zien. Gevoelsmatig knip ik de tijd op, maar eigenlijk is het een lappendeken – er komt alleen maar meer bíj.

Dus ik stort me nog snel op het vastleggen van de vormen en gezichten van nu: een knuffel van onze kat, de warme kleuren van zomer, mijn man met zijn ogen dicht en neus in de zon, ouders met hun oneindige kopjes koffie, de heide die bloeit, ons huisje op wielen op prachtige verborgen plekjes in ons kikkerlandje, een avond bij het kampvuur, vrienden en familie.

Ook deze tussentijd kleurt prachtig in mijn lappendeken van de tijd.

Fotografie door Beate Vieth, @beetjehome op Instagram.

Over Lieke

HIH gastblogger Lieke Koster combineert haar passies voor avontuur en creëren als reizende kunstenaar. In haar vaste rubriek neemt ze je elke 6 weken mee in haar reizen en vertelt ze over haar bijzondere belevenissen. Al deze ervaringen zie je terug in Lieke’s impressionistische schilderkunst in thema’s als verwondering, slow living, groei en empathie.

De volgende blog schrijft Lieke zeer waarschijnlijk weer vanaf ‘the road’. 

Wil jij meer van Lieke’s avonturen meekrijgen? Schrijf je dan in voor een kunstabonnement. Dan ontvang je elke maand een fine-art print of originele schets in je brievenbus – altijd geïnspireerd door de avonturen van die maand.

Linkjes
Website: www.liekekoster.com
Instagram met nadruk op haar kunst: www.instagram.com/lieke_koster
Instagram met nadruk op hun reizen: www.instagram.com/littlemywanders